گچ کاری روی بلوک سیمانی امکان‌پذیر است، اما کیفیت نهایی کار بیشتر از هر چیز به آماده‌سازی سطح بلوک بستگی دارد. اگر دیوار پر از گردوغبار باشد، بلوک آب گچ را خیلی سریع جذب کند، درزها درست پر نشده باشند یا محل اتصال بلوک با ستون و تیر بدون زیرسازی رها شود، احتمال ترک، طبله کردن و جدا شدن گچ بالا می‌رود.
برای اجرای اصولی، ابتدا باید وضعیت دیوار بررسی و سطح تمیز شود، پستی و بلندی‌ها و درزها اصلاح شوند و بسته به میزان جذب آب و زبری سطح، زیرسازی مناسب انجام شود. بعد از آن می‌توان گچ و خاک را به‌عنوان لایه زیرکار اجرا کرد و در مرحله آخر سراغ سفیدکاری رفت. انتخاب مصالح مناسب به اندازه اجرای درست اهمیت دارد. برای خرید گچ و مصالح مورد نیاز پروژه می‌توانید محصولات کوه سفید را بررسی کرده و متناسب با نوع زیرکار و حجم پروژه، محصول مورد نیاز خود را تهیه کنید.
آیا می‌توان روی بلوک سیمانی مستقیم گچ‌کاری کرد؟
در بسیاری از دیوارهای ساخته‌شده با بلوک سیمانی، می‌توان بعد از آماده‌سازی صحیح سطح، گچ و خاک را مستقیم روی بلوک اجرا کرد. سطح بلوک سیمانی معمولا مقداری زبر است و همین زبری می‌تواند به گیرایی لایه گچ کمک کند. اما «مستقیم گچ‌کاری کردن» به این معنی نیست که بدون هیچ آماده‌سازی، ملات روی دیوار کشیده شود. قبل از شروع کار باید گردوغبار، قسمت‌های سست، ملات اضافه و آلودگی‌های سطح حذف شوند و جذب آب دیوار نیز کنترل شود.
اگر سطح بلوک خیلی صاف، متراکم یا کم‌جذب باشد، ممکن است چسبندگی معمولی گچ کافی نباشد. در این شرایط باید از روش مناسب برای افزایش گیرایی سطح، مانند پرایمر یا لایه رابط سازگار، استفاده شود. بنابراین یک نسخه ثابت برای همه دیوارهای بلوکی وجود ندارد. جنس بلوک، میزان زبری سطح، رطوبت، کیفیت دیوارچینی و نوع گچ مصرفی تعیین می‌کنند که چه زیرسازی لازم است.
قبل از گچ‌کاری روی بلوک سیمانی چه زیرسازی لازم است؟
زیرسازی بلوک سیمانی برای گچ کاری مهم‌ترین مرحله کار است. بسیاری از مشکلاتی که بعدا به شکل ترک، پوسته شدن یا طبله کردن گچ دیده می‌شوند، در واقع از همین مرحله شروع شده‌اند.
تمیز کردن سطح بلوک سیمانی
اولین کار، تمیز کردن کامل دیوار است. گرد سیمان، خاک، تکه‌های ملات و قسمت‌های لق باید از روی سطح پاک شوند. اگر روی یک سطح پر از گردوخاک گچ اجرا شود، ملات به‌جای اینکه به خود بلوک بچسبد، به لایه گردوغبار می‌چسبد. این لایه مقاومت کافی ندارد و ممکن است بعد از مدتی از دیوار جدا شود. قسمت‌هایی که پوک، ترک‌خورده یا لق هستند نیز باید قبل از گچ‌کاری اصلاح شوند.
پر کردن درزها و قسمت‌های خالی
درز بین بلوک‌ها، جای ملات ناقص، محل عبور لوله‌ها و شیارهای تأسیساتی نباید به همان شکل رها شوند و صرفا با یک لایه گچ پوشانده شوند. این قسمت‌ها باید ابتدا با مصالح مناسب پر و پایدار شوند. اگر شیار عمیق باشد، پر کردن یک‌باره آن با حجم زیادی از گچ می‌تواند باعث جمع‌شدگی، ترک یا جداشدگی شود. در قسمت‌هایی که تأسیسات اجرا شده‌اند نیز باید مطمئن شد لوله یا قوطی برق لق نیست و زیرکار استحکام کافی دارد.
کنترل شاقول و پستی و بلندی دیوار
گچ و خاک قرار نیست هر نقصی در دیوارچینی را جبران کند. اگر دیوار مقدار زیادی از شاقول خارج شده باشد یا اختلاف سطح زیادی داشته باشد، ضخامت گچ در بعضی قسمت‌ها بیش از حد می‌شود. قبل از شروع اجرا باید دیوار از نظر شاقول، راستای سطح و میزان پستی و بلندی بررسی شود. هرچه زیرکار دقیق‌تر باشد، ضخامت لایه گچ یکنواخت‌تر و احتمال ترک کمتر خواهد بود.
مرطوب کردن بلوک قبل از گچ‌کاری
بلوک سیمانی می‌تواند مقداری از آب موجود در ملات گچ را جذب کند. اگر دیوار خیلی خشک باشد، آب ملات با سرعت زیادی کشیده می‌شود و گچ فرصت کافی برای گیرش مناسب پیدا نمی‌کند. به همین دلیل در بسیاری از پروژه‌ها سطح بلوک قبل از اجرا به‌صورت کنترل‌شده مرطوب می‌شود.
منظور از مرطوب کردن، خیس کردن شدید دیوار نیست. سطح باید طوری آماده شود که تشنگی زیاد بلوک گرفته شود، اما آب روی دیوار راه نیفتد یا داخل بندها جمع نشود. دیوار بسیار خشک و دیوار کاملا خیس، هر دو می‌توانند برای اجرای گچ مشکل ایجاد کنند.
آیا قبل از گچ‌کاری بلوک سیمانی باید از پرایمر استفاده کرد؟
استفاده از پرایمر برای تمام بلوک‌های سیمانی الزامی نیست. اگر بلوک سطح نسبتا زبر و جذب آب مناسبی داشته باشد و گچ مورد استفاده نیز برای این زیرکار مناسب باشد، ممکن است پس از تمیزکاری و آماده‌سازی بتوان کار را بدون پرایمر خاص اجرا کرد. اما روی سطوح خیلی صاف، متراکم یا کم‌جذب، استفاده از یک ماده رابط مناسب می‌تواند چسبندگی بین دیوار و لایه گچ را بهتر کند.
این موضوع به‌خصوص زمانی اهمیت پیدا می‌کند که بخشی از دیوار بلوکی و بخش دیگری از جنس بتن صاف باشد. رفتار بتن و بلوک سیمانی از نظر جذب آب و چسبندگی یکسان نیست. در چنین شرایطی نباید تصور کرد روشی که روی قسمت بلوکی جواب داده، حتما روی سطح بتنی نیز مناسب است.
مراحل گچ و خاک روی بلوک سیمانی چگونه است؟
اجرای گچ و خاک روی بلوک سیمانی را می‌توان به چند مرحله اصلی تقسیم کرد. کیفیت هر مرحله روی نتیجه مرحله بعد تأثیر مستقیم دارد.
مرحله اول؛ بررسی و آماده‌سازی دیوار
قبل از ساخت ملات باید دیوار کاملا بازبینی شود.
در این مرحله باید:
- قسمت‌های لق برداشته شوند.
- گردوغبار سطح پاک شود.
- ملات‌های اضافه تراشیده شوند.
- درزها و شیارها اصلاح شوند.
- وضعیت اتصال دیوار به ستون و تیر بررسی شود.
- شاقول و راستای دیوار کنترل شود.
- محل‌هایی که نیاز به توری دارند مشخص شوند.
بعد از انجام این موارد، سطح با توجه به وضعیت جذب آب آماده اجرای ملات می‌شود.
مرحله دوم؛ کروم‌بندی
کروم‌بندی برای مشخص کردن ضخامت نهایی گچ و ایجاد یک سطح صاف و شاقول انجام می‌شود. مجری با ایجاد نقاط یا نوارهای راهنما روی دیوار، سطح مورد نظر را مشخص می‌کند تا هنگام شمشه‌گیری، گچ در یک راستا قرار بگیرد. اگر کروم‌بندی دقیق نباشد، ممکن است دیوار در پایان موج داشته باشد یا در یک قسمت ضخامت گچ زیاد و در قسمت دیگر بسیار کم شود.
مرحله سوم؛ اجرای گچ و خاک
بعد از آماده شدن سطح و کروم‌ها، لایه گچ و خاک اجرا می‌شود. گچ و خاک بیشتر نقش لایه زیرکار را دارد. این لایه پستی و بلندی‌های معمول را می‌گیرد و سطح را برای سفیدکاری آماده می‌کند. ملات باید به‌خوبی روی سطح فشرده شود تا با بلوک درگیر شود. صرفا کشیدن ملات روی سطح بدون ایجاد گیرایی مناسب، نتیجه خوبی نمی‌دهد. در قسمت‌هایی که به ضخامت بیشتری نیاز دارند، بهتر است اصول اجرای چندمرحله‌ای رعایت شود و از ایجاد یک توده بسیار ضخیم گچ در یک مرحله خودداری شود.
مرحله چهارم؛ شمشه‌گیری
پس از قرار گرفتن ملات روی دیوار، سطح با استفاده از شمشه نسبت به کروم‌ها صاف می‌شود. شمشه‌گیری صحیح باعث می‌شود پستی و بلندی‌های اضافی برداشته شود و سطح یکنواختی برای مرحله بعد شکل بگیرد. در این مرحله باید قسمت‌های خالی مجددا پر شوند و سطح تا حد امکان یکدست شود.
مرحله پنجم؛ اجرای سفیدکاری
بعد از اینکه زیرکار به وضعیت مناسب رسید، می‌توان لایه نهایی گچ را اجرا کرد. سفیدکاری ضخامت بسیار کمتری نسبت به زیرکار دارد و هدف آن ایجاد یک سطح صاف، یکدست و مناسب برای مراحل نهایی ساختمان است. سفیدکاری نباید برای جبران ناهمواری‌های بزرگ استفاده شود. اصلاح اصلی سطح باید در مرحله گچ و خاک انجام شده باشد.
ضخامت مناسب گچ و خاک روی بلوک سیمانی چقدر است؟
برای ضخامت گچ و خاک نمی‌توان یک عدد ثابت برای همه پروژه‌ها تعیین کرد. ضخامت به میزان شاقول بودن دیوار، پستی و بلندی بلوک‌ها و نوع سیستم گچ‌کاری بستگی دارد. در اجرای متعارف، معمولا لایه زیرکار در حدی اجرا می‌شود که بتواند ناهمواری‌های معمول دیوار را پوشش دهد؛ در بسیاری از پروژه‌ها این مقدار در محدوده حدود یک تا دو سانتی‌متر قرار می‌گیرد، اما این عدد یک قانون ثابت نیست.
اگر برای صاف کردن یک قسمت از دیوار مجبور شوید چند سانتی‌متر گچ اضافه کنید، بهتر است قبل از ادامه کار علت اختلاف سطح مشخص شود.
ضخامت خیلی زیاد می‌تواند:
- وزن پوشش را افزایش دهد.
- احتمال ترک را بیشتر کند.
- مدت خشک شدن را افزایش دهد.
- باعث اختلاف رفتار بین قسمت‌های مختلف دیوار شود.
لایه سفیدکاری نیز معمولا بسیار نازک‌تر از گچ و خاک اجرا می‌شود و وظیفه آن صاف کردن نهایی سطح است، نه اصلاح ایرادات بزرگ دیوار.
برای جلوگیری از ترک گچ روی بلوک سیمانی چه باید کرد؟
ترک گچ همیشه یک علت واحد ندارد. گاهی خود گچ مشکل ندارد و حرکت دیوار، اختلاف جنس مصالح یا زیرسازی نامناسب باعث ایجاد ترک شده است.
برای کاهش احتمال ترک باید چند نکته رعایت شود.
زیرکار لق نباشد: اگر بلوک، ملات بین بلوک‌ها یا قسمت ترمیم‌شده دیوار حرکت کند، پوشش گچ نیز همراه آن ترک می‌خورد. قبل از گچ‌کاری باید از استحکام خود دیوار مطمئن شد.
سطح خیلی خشک نباشد: جذب سریع آب ملات می‌تواند روی گیرش و چسبندگی گچ تأثیر منفی بگذارد. به همین دلیل وضعیت رطوبت زیرکار باید قبل از اجرا کنترل شود.
ضخامت گچ بیش از حد نباشد: در قسمت‌هایی که دیوار از شاقول خارج شده، نباید بدون بررسی چندین سانتی‌متر گچ در یک مرحله روی سطح جمع کرد.
محل اتصال دو جنس مختلف جدی گرفته شود: یکی از مهم‌ترین نقاط ایجاد ترک، محل اتصال بلوک سیمانی با ستون یا تیر بتنی است. بلوک و بتن در برابر تغییرات دما، رطوبت و حرکت ساختمان دقیقا یک رفتار ندارند. به همین دلیل محل اتصال آنها مستعد ایجاد ترک خطی است. در چنین نقاطی معمولا از توری مناسب برای کنترل بهتر ترک استفاده می‌شود.
شیارهای تأسیساتی درست ترمیم شوند: ترک‌هایی که در امتداد لوله برق یا لوله تأسیسات دیده می‌شوند، اغلب نتیجه ترمیم نامناسب شیار هستند. شیار باید قبل از سفیدکاری کاملا پر، پایدار و هم‌سطح شود و در قسمت‌های حساس می‌توان از توری مناسب استفاده کرد.
آیا روی بلوک سیمانی باید توری گچ‌کاری اجرا شود؟
برای یک دیوار بلوک سیمانی سالم، الزاما لازم نیست تمام سطح با توری پوشیده شود. توری بیشتر در نقاطی استفاده می‌شود که احتمال حرکت یا ترک در آنها بیشتر است.
مهم‌ترین این قسمت‌ها عبارت‌اند از:
- محل اتصال بلوک سیمانی و ستون بتنی
- محل اتصال بلوک و تیر
- محل تغییر جنس مصالح
- اطراف بعضی بازشوها
- شیارهای تأسیساتی ترمیم‌شده
- محل ترک‌های قبلی بعد از رفع علت ترک
- قسمت‌هایی که زیرکار رفتار متفاوتی دارد
هدف از توری این است که تنش در یک خط متمرکز نشود و احتمال ایجاد ترک مستقیم روی سطح نهایی کاهش پیدا کند. البته توری نمی‌تواند یک دیوار ناپایدار یا ترک سازه‌ای را درمان کند. اگر دیوار حرکت جدی دارد، ابتدا باید علت اصلی مشکل برطرف شود.
چرا گچ روی بلوک سیمانی ترک می‌خورد یا جدا می‌شود؟
اگر گچ بعد از اجرا ترک بخورد، پوسته شود یا با ضربه صدای خالی بدهد، باید علت را در زیرکار و روش اجرا پیدا کرد.
| مشکل | علت‌های احتمالی |
| ترک‌های ریز سطحی | خشک شدن نامناسب، ضخامت زیاد یا کیفیت اجرای لایه نهایی |
| ترک در امتداد بند بلوک | حرکت دیوار یا ضعف در محل اتصال بلوک‌ها |
| ترک کنار ستون | اختلاف حرکت بین بتن و بلوک و زیرسازی ناکافی |
| جدا شدن گچ | سطح آلوده، گردوغبار، گیرایی کم یا آماده‌سازی نامناسب |
| طبله کردن | چسبندگی ضعیف، رطوبت زیرکار یا اجرای نامناسب |
| ترک روی شیار برق و لوله | ترمیم ضعیف شیار یا حرکت مصالح داخل شیار |
| موج داشتن دیوار | کروم‌بندی و شمشه‌گیری نامناسب |
| لکه و تغییر رنگ | وجود رطوبت در دیوار یا تأسیسات |
اگر ترک دوباره و دوباره در یک محل مشخص ایجاد می‌شود، صرفا پر کردن آن با گچ راه‌حل مناسبی نیست. باید علت حرکت یا ترک زیرکار مشخص شود.
آیا روی بلوک سیمانی باید اول سیمان‌کاری کرد و بعد گچ زد؟
خیر، نمی‌توان گفت تمام دیوارهای بلوک سیمانی قبل از گچ‌کاری حتما باید سیمان‌کاری شوند. اگر سطح بلوک برای گچ‌کاری مناسب باشد، اجرای یک لایه کامل سیمان فقط برای اینکه بعدا روی آن گچ اجرا شود ممکن است ضرورتی نداشته باشد.
از طرف دیگر، بعضی زیرکارها به دلیل وضعیت سطح، میزان ناهمواری، شرایط رطوبتی یا نوع طراحی ساختمان به لایه‌های دیگری نیاز دارند. بنابراین تصمیم درباره اجرای سیمان زیر گچ باید براساس وضعیت واقعی دیوار گرفته شود، نه یک قانون عمومی برای همه بلوک‌های سیمانی. اضافه کردن یک لایه غیرضروری می‌تواند زمان اجرا، مصرف مصالح و هزینه کار را بیشتر کند.
آیا می‌توان گچ سفید را مستقیم روی بلوک سیمانی اجرا کرد؟
برای یک دیوار معمولی بلوک سیمانی که پستی و بلندی و درزهای مشخص دارد، اجرای مستقیم یک لایه نازک گچ سفید معمولا انتخاب مناسبی نیست. گچ سفید لایه نهایی کار است و قرار نیست اختلاف سطح زیاد یا شیارهای عمیق دیوار را جبران کند. اگر دیوار به اصلاح سطح نیاز دارد، ابتدا باید زیرکار مناسب اجرا شود و سپس سفیدکاری انجام شود.
فقط در شرایط خاصی که سطح از قبل بسیار صاف، آماده و سازگار با محصول مورد استفاده باشد می‌توان درباره حذف بعضی مراحل تصمیم گرفت. در این موارد نیز دستورالعمل گچ مصرفی اهمیت دارد.
گچ‌کاری روی بلوک سیمانی در محیط مرطوب مناسب است؟
این نکته بسیار مهم است: گچ برای محیط‌هایی که به‌طور دائم در معرض آب یا رطوبت بالا هستند، انتخاب مناسبی نیست. اگر دیوار نم دارد، لوله داخل آن نشتی دارد یا رطوبت از کف و نمای خارجی وارد دیوار می‌شود، نباید مشکل را با یک لایه جدید گچ پوشاند.
ابتدا باید منبع رطوبت برطرف شود. در فضاهایی مانند قسمت‌های مستقیم در معرض آب در حمام، سرویس یا بعضی محیط‌های صنعتی، سیستم پوشش باید متناسب با شرایط رطوبتی انتخاب شود. گچ‌کاری روی یک دیوار نم‌دار ممکن است بعد از مدتی به شکل لکه، طبله، پوسته‌شدن یا ریزش پوشش خودش را نشان دهد.
چه مدت بعد از دیوارچینی می‌توان گچ‌کاری را شروع کرد؟
گچ‌کاری نباید بلافاصله روی یک دیوار تازه و ناپایدار شروع شود. دیوارچینی باید به اندازه کافی پایدار شده باشد و کارهای اصلی تأسیسات نیز تا حد امکان قبل از گچ‌کاری انجام شده باشند.
اگر ابتدا دیوار گچ شود و بعد برای برق‌کاری و لوله‌کشی دوباره ده‌ها شیار در آن ایجاد شود، بخش زیادی از زیرکار تخریب و ترمیم خواهد شد و احتمال ترک در این نقاط افزایش پیدا می‌کند. ترتیب منطقی اجرای کار معمولا این است که ابتدا دیوارچینی، تأسیسات توکار و ترمیم شیارها انجام شوند و بعد سطح وارد مرحله نازک‌کاری شود.
اشتباهات رایج در گچ کاری روی بلوک سیمانی
بعضی اشتباهات ممکن است هنگام اجرا ساده به نظر برسند، اما بعدا هزینه تعمیر زیادی ایجاد کنند.
- گچ‌کاری روی دیوار پر از گردوغبار: این یکی از ساده‌ترین دلایل کاهش چسبندگی است. دیوار باید قبل از شروع کار تمیز باشد.
- خیس کردن بیش از حد بلوک: آب‌پاشی زیاد لزوما کیفیت کار را بهتر نمی‌کند. هدف، کنترل جذب آب است نه اشباع کردن دیوار.
- گچ‌کاری روی بلوک کاملا خشک و تشنه: این حالت نیز می‌تواند آب ملات را خیلی سریع از آن خارج کند.
- استفاده از گچ برای پر کردن شیارهای خیلی عمیق: قسمت‌های عمیق باید با روش مناسب و در صورت نیاز مرحله‌ای ترمیم شوند.
- بی‌توجهی به محل اتصال بتن و بلوک: بخش زیادی از ترک‌های عمودی کنار ستون از همین قسمت شروع می‌شوند.
- اجرای ضخامت زیاد در یک مرحله: هرچه ضخامت غیرعادی بیشتر شود، احتمال بروز مشکل نیز بالاتر می‌رود.
- سفیدکاری روی زیرکار نامناسب: لایه سفید نمی‌تواند ایرادهای زیرسازی را پنهان کند. اگر زیرکار موج دارد یا سست است، ابتدا همان قسمت باید اصلاح شود.
- گچ‌کاری روی دیوار نم‌دار: نم باید از منبع برطرف شود. گچ جدید درمان رطوبت نیست.
هزینه گچ‌کاری روی بلوک سیمانی به چه عواملی بستگی دارد؟
هزینه فقط براساس متراژ دیوار تعیین نمی‌شود. وضعیت زیرکار می‌تواند مقدار مصالح و زمان اجرای کار را به‌طور قابل توجهی تغییر دهد.
مهم‌ترین عوامل موثر عبارت‌اند از:
- متراژ دیوارها
- ارتفاع محل کار
- میزان شاقول بودن دیوار
- مقدار پستی و بلندی سطح
- ضخامت مورد نیاز گچ و خاک
- تعداد شیارهای تأسیساتی
- نیاز یا عدم نیاز به توری
- وضعیت محل اتصال بلوک به بتن
- نوع مصالح مصرفی
- دستمزد اجرا
- مقدار پرت مصالح
- دشواری دسترسی به محل
برای مثال، دو دیوار با متراژ یکسان می‌توانند مصرف گچ و زمان اجرای کاملا متفاوتی داشته باشند. دیواری که دقیق و شاقول چیده شده، معمولا زیرسازی ساده‌تری نسبت به دیواری با اختلاف سطح زیاد نیاز دارد.
قبل از شروع گچ‌کاری این موارد را بررسی کنید
قبل از اینکه ملات آماده شود، بهتر است یک بررسی نهایی انجام دهید:
- دیوار استحکام کافی داشته باشد.
- بلوک لق وجود نداشته باشد.
- بندها و قسمت‌های خالی اصلاح شده باشند.
- تأسیسات توکار تکمیل شده باشند.
- شیارهای برق و لوله ترمیم شده باشند.
- سطح دیوار تمیز باشد.
- دیوار نم فعال نداشته باشد.
- شاقول و راستای سطح کنترل شده باشد.
- نقاط اتصال بلوک و بتن مشخص شده باشند.
- قسمت‌های نیازمند توری تعیین شده باشند.
- جذب آب سطح قبل از اجرا بررسی شده باشد.
- گچ مصرفی متناسب با نوع زیرکار انتخاب شده باشد.
انجام همین بررسی‌های ساده می‌تواند از بسیاری از مشکلات بعدی جلوگیری کند.
برای گچ‌کاری بلوک سیمانی چه گچی انتخاب کنیم؟
در کنار مهارت اجرا، کیفیت و تناسب مصالح نیز روی نتیجه نهایی تأثیر زیادی دارد.
گچ مناسب باید با نوع استفاده آن هماهنگ باشد. محصولی که برای لایه نهایی طراحی شده الزاما جایگزین مناسبی برای لایه زیرکار نیست و برعکس.
هنگام انتخاب محصول بهتر است به مواردی مانند:
- نوع کاربرد
- زمان گیرش
- روش آماده‌سازی
- ضخامت مجاز اجرا
- وضعیت زیرکار
- شرایط محیط پروژه
توجه شود.
همچنین ملات نباید به‌صورت چشمی و بدون توجه به نسبت اختلاط مناسب آماده شود. آب بیش از حد یا ملات خیلی سفت می‌تواند کیفیت اجرا را تحت تأثیر قرار دهد. اگر برای اجرای گچ و خاک، سفیدکاری یا تکمیل نازک‌کاری ساختمان در حال تهیه مصالح هستید، می‌توانید محصولات کارخانه گچ کوه سفید را بررسی کنید. انتخاب محصول متناسب با نوع زیرکار کمک می‌کند اجرای گچ‌کاری از همان ابتدا با مصالح مناسب انجام شود.
جمع‌بندی؛ مهم‌ترین نکته در گچ‌کاری روی بلوک سیمانی چیست؟
در گچ کاری روی بلوک سیمانی فقط انتخاب گچ اهمیت ندارد؛ کیفیت زیرسازی تعیین می‌کند پوشش نهایی چقدر صاف، محکم و بادوام باشد.
دیوار باید قبل از اجرا تمیز و پایدار باشد، جذب آب آن کنترل شود، شیارها و درزها به‌درستی ترمیم شوند و محل اتصال بلوک به مصالحی مانند بتن با دقت بیشتری زیرسازی شود. بعد از این مراحل می‌توان گچ و خاک روی بلوک سیمانی را اجرا کرد و سطح را برای سفیدکاری آماده کرد.
اگر تمام ناهمواری‌ها و مشکلات دیوار با ضخامت زیاد گچ پوشانده شوند یا زیرسازی بلوک سیمانی برای گچ کاری نادیده گرفته شود، احتمال ترک، طبله و جداشدگی افزایش پیدا می‌کند. اجرای اصولی از زیرکار شروع می‌شود و مصالح مناسب، تکمیل‌کننده یک اجرای باکیفیت هستند.